μόνος, -η, -ον 
(形容詞)只、單獨的 alone, only, by oneself (μονο/η-, 114, monotone = 單調)

 例句 
約12:24 ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει.
Unless the kernel of wheet, falling into the ground, would die, it remains alone.
(一粒麥子若不落在地裡死了,它仍舊是單單一粒)

約17:3 ἵνα γινώσκωσιν σὲ τὸν μόνον ἀληθινὸν θεὸν.
that they may know you, the only true God. (認識祢獨一的真神)

徒18:25 ἐπιστάμενος μόνον τὸ βάπτισμα Ἰωάννου.
understanding only the baptism of John. (只是他單曉得約翰的洗禮)
注意:這裡μόνον是中性受格,當副詞用,修飾分詞「曉得」ἐπιστάμενος;
它不是修飾「洗禮」βάπτισμα,因為不符合任何一種修飾句型。